Walka na śmierć i życie...
Czwartek, 7 maja 2009
· Komentarze(1)
Trasa do Żołędowa przebiega spokojnie , świeci słoneczko , słaby wiaterek, jedzie się ok...robię nawrot i przy zakręcie słyszę trzask gałęzi z lewej strony,już wiem że coś się zaczyna dziać...na szosę wybiega sarenka, cała poraniona,krwawi a za nią duże białe psisko...przecinają szosę i pędza w las 10 metrów przede mną, wyhamowuję i zaczynam obserwować rozwój wypadków...nagle sarenka robi zwrot i zaczyna pędzić w moją stronę, jak by czuła że mogę jej pomóc...ten biały skurwiel nie odpuszcza i gna za nią...sarna dosłownie 2 metry przed moim rowerem przeskakuje na drugą stronę lasu...jestem oszołomiony rozwojem sytuacji, pies się zatrzymał i patrzy na mnie...czuję że włosy stają mi dęba,a ten ocenia czy będę lepszy od sarny...wrzasnąłem na niego parę razy a psisko kwili z niecierpliwości że mu sarna uciekła...w końcu rusza dużym półkolem mnie omijając tropem sarny...nie wiem czy jej pomogłem, może uciekła a może, e lepiej nie myśleć tak czarno...jadę dalej ale szok mija dopiero po kilkudziesięciu km...2 dni temu w Olesznie mijałem ślimaka na rowerku, jeszcze myślałem żeby Go nie rozjechać, dziś wracam a ten sunie przez szosę ale z powrotem...hehehe
Już za Olesznem w stronę Ziemska wyskakuje wprost na mnie zając...idziemy na czołowe,powoli odbija w bok i przycupnął obok rowu, jak Go mijałem kulił uszy, nawet się nie bał...dziś chyba miałem dzień opieki nad zwierzętami...
Już za Olesznem w stronę Ziemska wyskakuje wprost na mnie zając...idziemy na czołowe,powoli odbija w bok i przycupnął obok rowu, jak Go mijałem kulił uszy, nawet się nie bał...dziś chyba miałem dzień opieki nad zwierzętami...
cigane
